Hassas Bir Konuya Yaklaşım

DEHB çoğunlukla davranışsal bir bozukluk olduğundan diğer insanlarla, yani örneğin aile ve dostlarla, sağlık çalışanlarıyla, öğretmenlerle ve iş arkadaşlarıyla olan etkileşimi etkileyebilmektedir. DEHB konusuna olan yaklaşım şekli de bir zorluk yaratabilir, çünkü her zaman bunun nasıl yapılacağı konusunda fikir sahibi olmayabiliriz.

Sağlık çalışanlarıyla konuşmak

Öğretmenlerle konuşmak

Aileyle konuşmak

Sağlık çalışanlarıyla konuşmak

Çocuğunuzun DEHB sinyalleri verdiğinden şüpheleniyorsanız yardım için başvurabileceğiniz birçok insan bulunmaktadır. Çoğu aile işe, çocuklarının doktoruyla veya aile doktoruyla konuşarak başlamaktadır. Bazı pediyatristler çocuğu kendileri muayene etmektedir, fakat daha sık olarak sizi bir uzmana yönlendireceklerdir.

Her uzmanlık alanında, tek başına her doktor ve ruh sağlığı uzmanı DEHB tecrübeleri konusunda farklılık gösterecektir. Dolayısıyla, bir uzman seçtiğinizde, spesifik bir eğitim almış ve bu bozukluğu teşhis ve tedavi etme konusunda tecrübeli bir kişiyi seçmeniz önemlidir.

Özellikler ve hizmetler arasındaki farkları bilmeniz ihtiyaçlarınıza en iyi kimin cevap vereceğini belirlemeniz konusunda size yardımcı olacaktır. DEHB'yi teşhis ve tedavi edebilecek birkaç tür uzman mevcuttur.

Eğer değerlendirme sonucunda çocuğunuzun DEHB'den etkilenmiş olabileceği ortaya çıkarsa, ilaç çoğu zaman terapötik bir alternatif olarak görülecektir. İlaç yazılması durumunda, en iyi dozaj, ilacın alınma sıklığı ve ilacın alınacağı saatin belirlenmesi için süreç konusunda doktorunuzla konuşmanız önemlidir. Okul, okul sonrası, hafta sonları ve yaz boyunca çocuğun bireysel ihtiyaçlarına uygun şekilde ilacın doğru olarak kullanılması için birkaç ayarlama yapılması gerekebilir.

Öğretmenlerle Konuşmak

NEA Today'de yayınlanan bir makalesinde, San Diego, Kaliforniya (ABD)'deki 20 yıllık özel eğitim öğretmeni, yazar ve sınıf uzmanı olan Sandra Rief, öğretmenlerle DEHB üzerine konuşmak üzerine önemli bilgiler vermektedir. Kendisi, öğretmenlere çocuğunuzun belli davranışları ve yaptıkları gözlemler hakkında soru sormanızın faydalı olacağını belirtmektedir. Konuşmanız esnasında aşağıdakileri dikkate alın:

• Öğrenciye yardımcı olmak için yapılan çeşitli müdahaleler ve teknikler hakkında sorular sorun. Örneğin, bir öğretmen, çocuğunuzun sınıfta dikkatinin dağıldığını ve oturularak yapılan derslerde işine iki veya üç dakikadan fazla devam etmekte zorluk çektiğini söyleyebilir.
• Çocuğunuzun öğretmene daha yakın olabilmesi için oturduğu yerin değiştirilip değiştirilemeyeceğini sorun.
• İstenilen iş yükünün azaltılmasının işleri kolaylaştırıp kolaylaştırmayacağını sorun.
• Eğer öğretmen çocuğunuzun bir konudan diğerine veya bir görevden diğerine geçiş yapmakta zorlandığını bildirirse, ona aktivite değişikliği öncesinde çocuğu hazırlayıp hazırlayamayacağını ve bu zor anlarda çocuğun fazladan yardım alıp alamayacağını sorun.

Resmi bir planın geliştirilmesi

Resmi bir eğitim planına yerleştirilmek için okulla temasa geçin. Bu plan aşağıdakileri içerebilmektedir:

• Verilen ödevleri ve testleri tamamlamak için daha fazla süre tanınması.
• Bir öğretmenin veya okul içindeki yardımcı bir kişinin öğrenciye bazı akademik derslerde yardımcı olması.
• Karışık veya uzun vadeli projelerin daha basit aşamalara bölünmesi.
• İstenen davranışlar gösterildiğinde mükâfat verilmesi.
• Sözlü veya kayıtlı testler yapılarak kolaylık sağlanması.

Okul-ev Karnesi

Okul-ev karnesi, okuldan sonra anne ve baba ile paylaşılabilecek günlük bir davranış listesidir. Charleston (ABD)'deki Güney Carolina Tıp Üniversitesi, Tıp Meslek Kolejinde profesör olan Russell Barkley, günlük okul-ev karnesini “dikkat eksikliği olan çocuklara yardımcı olmak için 20 yıl içinde gördüğüm en iyi stratejilerden birisi” diye nitelemektedir. Barkley, istenen bir davranışın, örneğin “arkadaşlarıyla işbirliği yapıyor” maddesinin dosya kartı veya bir kâğıt üzerine yazılmasını ve günlük bir puanlama sisteminin oluşturulması için her bir davranış için boş sütunlar konulmasını önermektedir. Kart da böylece her gece anne ve babaya iletilmektedir.

Aileyle Konuşmak

DEHB'nin desteklenmesi ve yönetilmesinde ailenin oynadığı rol büyüktür. Fakat aile üyeleri çoğu zaman zorlanmaktadır, çünkü DEHB’si olan çocuklar aile içinde sık olarak 'güç' rolleri üstlenmekte ve bu da onlara kontrol hissi vermektedir. Diğer yandan, DEHB’si olan çocuklar güçsüzlük hissine kapılabilmekte ve kendilerini çaresiz ve hatalı olarak görebilmektedir. Bu çocuklar arkadaşları tarafından sıkça alay konusu olabilmektedir. Bu da yine onların kendilerine ve durumlarına olan olumsuz bakış açısını güçlendirmektedir.

Aile içinde sağlıklı etkileşimi destekleyici biçimlerde davranarak çocuğunuzun içinde olduğu negatif rollerden çıkmasına yardımcı olmak önemlidir. DEHB tecrübesi içinde kardeşlerin eğitilmesi ve rol oynamaları sağlıklı bir değişiklik için son derece gerekli olabilmektedir. Kardeşler DEHB'yi anladıkları ölçüde kabullenecek ve destek vereceklerdir.

Çoğu zaman, DEHB’si olan çocuğun tüm ilgiyi elinde topladığını sanan kardeş kendisini dışlanmış hissedecektir. Ailenin bir araya gelerek yapıcı bir şekilde şikâyetlerini bildirmesi ve sorunları çözmesi tüm aile üyelerinin lehine olacaktır. Ayrıca anne ve babanın çocuklarının her biriyle tek tek vakit geçirmesi de bağların güçlendirilmesi ve kabullenme hissinin pekiştirilmesi için önemlidir.

DEHB Olan Çocukların Bakımı – Kaynaklar hakkında daha fazla bilgi edinin.